ویژگی های ظاهری ایستگاه های خدمات شهری

ویژگی های ظاهری ایستگاه های خدمات شهری عمدتاً شامل جنبه های زیر است:

مصالح و سازه‌های ساختمانی: ایستگاه‌های خدمات شهری معمولاً از سازه‌های آجر-بتنی، سازه‌های چوبی و سازه‌های فولادی جزئی استفاده می‌کنند و از چوب صنوبر داگلاس چسب‌دار، پانل‌های دیواری با صنوبر داگلاس، فولاد، پروفیل‌های آلومینیومی، صفحات روی تیتانیوم، صفحات آلومینیوم منیزیم منگنز استفاده می‌کنند. ، شیشه تخت و سایر مواد. این مواد نه تنها بادوام هستند، بلکه می توانند با محیط اطراف ترکیب شوند و ظاهری ساده و طبیعی از خود نشان دهند.
طراحی ظاهری و رنگ: برخی از ایستگاه ها از سبک های طراحی مدرن استفاده می کنند، مانند دیوارهای بیرونی صفحه آلومینیومی سبز، که شیک و زیبا هستند. علاوه بر این، برخی از ایستگاه‌ها عناصر فرهنگی محلی را نیز در خود جای داده‌اند، مانند دیوارهای بیرونی آجری خاکستری با ویژگی‌های منطقه‌ای Lingnan، که به طور هماهنگ با ساختمان‌های باستانی اطراف همزیستی می‌کنند.

تقسیم منطقه عملکردی: فضای داخلی ایستگاه معمولاً شامل سالن‌های عمومی، توالت‌های عمومی، 24-امکانات خدمات ساعتی و غیره است. سالن عمومی خدماتی مانند اطلاعات، مطالعه و علوم عمومی ارائه می‌کند، در حالی که توالت‌های عمومی بر روی انسان‌سازی تمرکز دارند. طراحی، مانند نصب آلارم های لمسی و تهویه مطبوع کم مصرف. برخی از ایستگاه های پست نیز برای رفع نیازهای گروه های مختلف مردم، توالت سومی را اضافه کرده اند.

ادغام محیطی: ایستگاه پست بر روی ادغام با محیط اطراف در طراحی، استفاده از فضاهای خاکستری مانند راهروها و پیشروها برای افزایش فضای استراحت و راه اندازی امکانات خدماتی مناسب مانند ماشین های خودکار، چترهای مشترک و کمدها تمرکز دارد. این طراحی نه تنها عملکرد ایستگاه پست را بهبود می بخشد، بلکه آن را به بخشی از منظر شهری تبدیل می کند.